"Volgens een hardnekkig misverstand over de seriële muziek zou de systematische, eerder rationele factuur van dit soort muziek een dito luisterhouding voorschrijven aan de luisteraar. Niets is minder waar! De regels die de componist zichzelf oplegt, gelden alleen in zijn werkkamer, en niet langer in de concertzaal. Daar opent Vanhecke immers de poort van zijn poëtisch universum, en laat hij de muziek - atonaal en amotivisch, jazeker - vertellen over de kleuren van de wind, de wortels van de wereld en de schittering van de sterren. Wie is bereid om dit te horen, ondanks én dankzij de complexiteit van Vanheckes muziek?"
Met deze paragraaf besluit musicoloog Jan Christiaens zijn betoog in het boekje van de nagelnieuwe cd met muziek van Bart Vanhecke (°1964). De in de tekst zo geroemde versmelting van serialiteit en poëzie is waarschijnlijk de reden waarom zo vele uitvoerders spontaan Vanheckes muziek zijn gaan exploreren. Dat zijn composities de laatste jaren ook op internationale gelegenheden als de ISCM World Music Days (Yokohama, Basel, Stuttgart) opvallend lovend werden onthaald is dan ook niet echt een verrassing.Wel verbazend is dat er tot dusver geen muziek van Vanhecke op cd verschenen is.Daar komt nu dus verandering in: Het Collectief en Walpurgis bundelen de krachten en brengen meteen een full cd uit met een uitgebreide bloemlezing uit Vanheckes oeuvre . Het grootse ‘Close my willing eyes', een driedelig werk voor 3 sopranen en 9-koppig ensemble, dat ook de naam geeft aan deze cd, is aangevuld met solowerken en kamermuziek in uiteenlopende bezettingen.
Thomas Dieltjens